Ik kan het niet meer horen.

Sessie verhalen uit de praktijk.

Storm op zee

Soms sluit een mens zich af voor wat te overweldigend is geworden om nog langer te dragen.

Niet alleen in dit leven, maar vanuit ervaringen die dieper opgeslagen liggen in het bewustzijn.

Een vrouw komt bij mij omdat haar gehoor steeds verder achteruitgaat. Ondanks haar hoorapparaten blijft er onrust. Geluiden komen hard binnen. Mensen lijken haar niet te begrijpen. Ze voelt zich verantwoordelijk om alles te horen, alles te volgen en alles op te vangen.

Wat zichtbaar wordt in haar dagelijks leven vormt uiteindelijk de ingang naar een veel dieper patroon.

Een patroon waarin zij voortdurend de verantwoordelijkheid van anderen draagt. Waarin emoties, zorgen, angst en het ongemak van anderen als het ware haar systeem binnenkomen. Het gevoel alert te moeten blijven, alles te moeten horen en niets te mogen missen heeft zich diep verankerd in haar bewustzijn.

Tijdens de sessie opent zich een ervaring waarin zij zichzelf ziet als jonge vrouwelijke luitenant op een schip midden op de Atlantische Oceaan.

Noodweer.

De bemanning schreeuwt.Angst vult de lucht.De verantwoordelijkheid drukt zwaar op haar schouders.

In het heetst van de storm breekt de mast af en raakt haar vol aan de linkerzijde van haar hoofd, direct bij het linkeroor. Het schip kantelt en zij verdwijnt in de ijskoude Atlantische Oceaan. Terwijl ze wegzakt hoort ze het geschreeuw, de angst en de wanhoop van de mensen waarvoor zij zich verantwoordelijk voelt.

Haar laatste gedachte: “Ik wil het niet meer horen.”

Op het moment dat een ervaring zo intens binnenkomt, kan een overtuiging zich diep verankeren in het bewustzijn. Een overtuiging die niet alleen emotioneel wordt opgeslagen, maar zichtbaar wordt in gedrag, reacties en uiteindelijk zelfs in het lichaam.

De ziel kent geen tijd.

Iedere ervaring in haar huidige leven die raakt aan emotionele overbelasting, verantwoordelijkheid, angst of het dragen van anderen, herinnert haar systeem aan die oorspronkelijke ervaring. De overtuiging wordt opnieuw geactiveerd. Haar lichaam reageert direct mee.

Zij laat hetzelfde patroon zien.

Het voortdurend dragen van emoties, zorgen en verantwoordelijkheden van anderen houdt de oude ervaring in stand. Haar gehoor sluit zich steeds verder af voor alles wat te veel wordt om nog langer binnen te laten komen.

Wat zichtbaar wordt in het huidige leven vormt tegelijkertijd de uitnodiging tot bewustwording.

De nieuwe ervaring nodigt haar uit het patroon te doorbreken. Om verantwoordelijkheid terug te leggen waar deze werkelijk hoort.Om zichzelf niet langer te verliezen in het dragen van anderen.Om opnieuw te leren luisteren zonder zichzelf daarin kwijt te raken.

Tijdens de sessie ontstaat inzicht in schuldgevoel, verantwoordelijkheid en het afsluiten van wat te overweldigend werd om nog langer te dragen. Wat ooit abrupt werd onderbroken, krijgt ruimte om alsnog bewust doorleefd en afgerond te worden.

Juist daar ontstaat beweging.

Ik werk niet met vorige levens, maar met andere levens; deelaspecten van bewustzijn die ervaringen dragen vanuit een veel grotere universele reis.

Alles wat zichtbaar wordt, opent de mogelijkheid tot voltooiing.

En precies daar ontstaat ruimte. ✨