Goeroes, of gurus

De afgelopen jaren zie ik tijdens sessies steeds vaker hetzelfde thema terugkomen.

Mensen die diep vanbinnen allang voelen dat er iets niet klopt binnen de spirituele stroming of goeroe die zij volgen, maar tegelijkertijd merken hoe moeilijk het is om zich daarvan los te maken.

Wat mij hierin opvalt, is hoeveel invloed sommige spirituele leiders hebben op het denken, voelen en handelen van mensen. Tijdens voorgesprekken en sessies wordt steeds zichtbaarder hoe subtiel controle, afhankelijkheid en manipulatie kunnen ontstaan onder het mom van bewustwording, waarheid of spirituele groei.

De lijst met spirituele goeroes en stromingen die tijdens sessies naar voren komen groeit. Daardoor wordt ook steeds duidelijker hoe groot de behoefte van mensen is aan richting, bevestiging en antwoorden buiten zichzelf.

En precies daar ontstaat vaak de verwijdering van wie iemand ten diepste werkelijk is.

Want waar innerlijke groei je juist dichter bij jezelf brengt, zie ik in sommige situaties het tegenovergestelde ontstaan. Mensen raken steeds verder verwijderd van hun eigen innerlijke weten. Hun vertrouwen verschuift naar iemand buiten henzelf die lijkt te weten wat waarheid is, hoe zij zouden moeten leven of wat zij zouden moeten geloven.

Langzaam ontstaat volgzaamheid.

Twijfel aan het eigen voelen.

Onzekerheid over het eigen innerlijke kompas.

Het krachtige licht dat iemand van nature in zich draagt wordt stukje bij beetje kleiner gemaakt, totdat iemand diep vanbinnen begint te voelen:

Er klopt iets niet.

En juist dat moment zie ik als een belangrijke opening.

Niet als falen.

Niet als een vergissing.

Maar als een noodzakelijke ervaring die uiteindelijk uitnodigt om de weg naar binnen opnieuw te activeren.

Veel mensen ontdekken op dat moment dat zij jarenlang hun waarheid buiten zichzelf hebben gezocht. Het blindelings volgen begint langzaam af te brokkelen. Wat overblijft is vaak verwarring, verdriet, boosheid of teleurstelling, maar tegelijkertijd ontstaat er ruimte om opnieuw verbinding te maken met het eigen bewustzijn.

Daar begint het werkelijke innerlijke werk.

Het proces van jezelf weer opbouwen. Het hervinden van vertrouwen in je eigen voelen. Het herkennen van wat jou werkelijk bekrachtigt.

Dat vraagt zachtheid, bewustwording en verantwoordelijkheid. Zonder oordeel of veroordeling naar jezelf of de ander.

Tijdens sessies zie ik steeds opnieuw hoe krachtig het moment is waarop iemand ontdekt dat kennis, wijsheid en bewustzijn al die tijd in zichzelf aanwezig waren. Wanneer iemand zelf contact maakt met diepere lagen van bewustzijn ontstaat er een totaal andere beweging dan afhankelijk blijven van een spirituele autoriteit buiten zichzelf.

Daar ontstaat zelfbekrachtiging.

Niet vanuit superioriteit of spiritueel ego, maar vanuit een diep innerlijk weten.

Ik werk niet vanuit het idee dat waarheid buiten ons ligt. Mijn werk nodigt juist uit om opnieuw te leren onderscheiden wat werkelijk resoneert, wat klopt en wat jou dichter bij jezelf brengt.

Alles wat je zoekt ligt uiteindelijk al opgeslagen in jezelf.

Misschien is dat ook waarom zoveel ervaringen met goeroes uiteindelijk onderdeel worden van een grotere innerlijke reis.

Een reis terug naar jezelf.